Serwer może potrzebować udostępnić akcję, dostarczyć dane kontekstowe lub zażądać informacji od użytkownika. MCP nadaje tym interakcjom różne interfejsy.
W rewizji specyfikacji 2026-07-28 sampling i roots oznaczono jako przestarzałe. Pozostają dostępne w okresie wycofywania, ale nowe implementacje nie powinny ich stosować.
Co robi każdy prymityw?
Narzędzia udostępniają akcje, zasoby udostępniają dane, a prompty udostępniają szablony wiadomości wielokrotnego użytku. Elicytacja pozyskuje dodatkowe dane wejściowe od użytkownika.
Przewodnik po architekturze MCP oddziela możliwości udostępniane przez serwer od danych wejściowych, które może dostarczyć klient.
| Prymityw | Przeznaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| Narzędzia | Pozwalają klientowi wywołać funkcję | Wyślij wiadomość |
| Zasoby | Dostarczają kontekst pod adresem zasobu | Pobierz dokument |
| Prompty | Dostarczają szablony wiadomości wielokrotnego użytku | Przygotuj ustrukturyzowane zapytanie do analizy |
| Elicytacja | Pyta użytkownika o informacje potrzebne do operacji | Zażądaj brakującego wyboru |
| Sampling, przestarzały | Żąda generowania przez model za pośrednictwem klienta | Poproś klienta o wygenerowanie tekstu |
| Roots, przestarzałe | Opisują lokalizacje w systemie plików istotne dla serwera | Wskaż katalog projektu |
Serwer implementuje interfejsy, których wymaga jego integracja. Klient musi obsługiwać możliwości, z których korzysta.
Czym różnią się narzędzia, zasoby i prompty w praktyce?
Wybierz w zależności od tego, czy klient musi wykonać operację, pobrać kontekst czy uzyskać prompt wielokrotnego użytku.
Hipotetyczny serwer do planowania mógłby udostępnić narzędzie do rezerwacji wizyt. Zasób mógłby dostarczyć informacje o miejscu. Prompt mógłby przygotować wiadomości służące do porównania dostępnych terminów.
Klient odkrywa dostępne możliwości serwera. Odkrycie narzędzia do rezerwacji nie oznacza uprawnienia do rezerwowania. Usługa nadal autoryzuje operację.
Zasób dostarcza treść, nie ustalając, że model powinien wykonywać instrukcje w niej zawarte. Host decyduje, którym treściom i akcjom serwera ufa.
Co się zmienia w przypadku samplingu i rootów?
Dla rootów dziennik zmian zaleca przekazywanie plików lub katalogów przez parametry narzędzi, adresy zasobów lub konfigurację serwera. Dla samplingu zaleca bezpośrednią integrację z API dostawców modeli.
Oznaczenie jako przestarzałe nie oznacza, że funkcja została już usunięta. Istniejące integracje mogą nadal napotkać te interfejsy w okresie przejściowym.
Jak serwer żąda dodatkowych danych wejściowych?
Serwer zwraca wynik wymagający danych wejściowych, a klient dostarcza żądane informacje, ponawiając pierwotną operację.
Rewizja 2026-07-28 nazywa to wzorcem Multi Round-Trip Requests. Zmienia on sposób dostarczania żądań elicytacji, samplingu i rootów. Przewodnik po architekturze nadal wskazuje elicitation/create jako metodę żądania danych wejściowych od użytkownika.
Których prymitywów używać z Bird?
Możesz użyć narzędzi MCP Bird, aby wysyłać wiadomości i sprawdzać zarejestrowane wyniki.
W przypadku e-maila email_send rozpoczyna operację, a email_get pobiera wiadomość wraz ze zbiorczym statusem dostarczenia. Wyniki dla poszczególnych odbiorców wymagają odpowiednich szczegółów odbiorcy. Odpowiedź o stanie dostarczenia wyjaśnia, dlaczego samo przyjęcie nie pozwala potwierdzić dostarczenia.
Inwentarz narzędzi klienta zawiera nazwy i schematy danych wejściowych dla używanego połączenia. Wymienione narzędzie może nadal wymagać uprawnień, których Twoje przyznanie nie obejmuje.
Aby połączyć kilka operacji w zadanie, umiejętności agentów Bird udostępniają procedury CLI. Spakowana procedura i prompt MCP to oddzielne interfejsy; dostępność jednego nie oznacza dostępności drugiego.